Ślady człowieka na tych terenach pochodzą z okresów międzylodowco-
wych, kiedy przychodzili tu od strony Moraw pierwotni myśliwi. Pierwsze wzmianki o plemionach zamieszku-
jących Śląsk znajdujemy u Geografa Bawarkiego (847). Tereny Gór Opawskich zamieszkiwały przypusz-
czalnie 3 plemiona: Gołęszyce, Ślężanie i Opolanie. W 990 roku tereny te włączył do swego państwa Mieszko I, walcząc z Czechami.




Istniało już tu wtedy kilka grodzisk, m. innymi na Górze Okopowej i prawdopodobnie nad Białą Głuchołaską. Wojny polsko-czeskie zakończył pokój w Kłodzku (1137). Wyznaczono wtedy granicę, biegnącą grzbietami Sudetów, wzdłuż prastarej puszczy przesieki, której ślad, las osiek, istnieje do dziś. Przypuszczalnie już wtedy Biskupia Kopa została górą graniczną.


    Największym bogactwem Gór Opawskich było złoto. To ono sprawiło, że w pobliżu miejsc złotonośnych powstały miasta: Głuchołazy i Zlate Hory.




    Obecną nazwę gór ustalono w latach 1945 - 47. Utworzono ją od Opavy, nazwy prastarej rzeki płynącej na terytorium Czech. Opava to także miasto, leżące przy granicy z Polską, stolica historycznego Księstwa Opawskiego. Kiedyś przygraniczne pasmo nazywano Jesionikami, potem Górnośląskim Zakątkiem Górskim. Próbowano też nazwać je Górami Leśnymi.